Мама спит, она устала… Ну и я играть не стала! Я волчка не завожу, А уселась и сижу.
Не шумят мои игрушки, Тихо в комнате пустой, А по маминой подушке Луч крадётся золотой.
И сказала я лучу: — Я тоже двигаться хочу. Я бы многого хотела: Вслух читать и мяч катать.
Я бы песенку пропела, Я б могла похохотать. Да мало ль я чего хочу! Но мама спит, и я молчу.
Луч метнулся по стене. А потом скользнул ко мне. — Ничего,- шепнул он будто,- Посидим и в тишине!..
Прочитайте стихотворение.
Со словами луч, игрушки, мяч, песенка, петь, шептать, читать, катать составьте предложения.
Утром я проснулась от солнечных лучей. Моя младшая сестра играла с моими старыми игрушками. У меня есть красный мячь. Маша поет красивую песеньку. Мы в школе учим петь народные песни. Анна шептала что-то в ухо Карине. Нам надо читать очень много книг. Он очень любит катать сестру на велосипеде.
Сочините стихотворение «Моей маме»
Мама мамочка моя, Скоре вернись с работы ты домой, Обнят теба я хочу, целовать и сказать я тебя люблю.
Мама мамочка моя, Самая красивая ты моя, Самая добрая и умная, Ты солнышко моя.
Մի գարնան իրիկուն դռանը նստած զրույց էինք անում, երբ այս դեպքը պատահեց։ Էս դեպքից հետո ես չեմ մոռանում էն գարնան իրիկունը։
Ծիծեռնակը բույն էր շինել մեր սրահի օճորքում։ Ամեն տարի աշնանը գնում էր, գարնանը ետ գալի, ու նրա բունը միշտ կպած էր մեր սրահի օճորքին։
Ե՛վ գարունն էր բացվում, և՛ մեր սրտերն էին բացվում, հենց որ նա իր զվարթ ճիչով հայտնվում էր մեր գյուղում ու մեր կտուրի տակ։
Եվ ի՜նչ քաղցր էր, երբ առավոտները նա ծլվլում էր մեր երդիկին կամ երբ իրիկնապահերին իր ընկերների հետ շարժվում էին մի երկար ձողի վրա ու «կարդում իրիկնաժամը»։
Եվ ահա նորից գարնան հետ վերադարձել էր իր բունը։ Ձու էր ածել, ճուտ էր հանել ու ամբողջ օրը ուրախ ճչալով թռչում, կերակուր էր բերում իր ճուտերին։
Էն իրիկունն էլ, որ ասում եմ, եկավ, կտցում կերակուր բերավ ճուտերի համար։ Ճուտերը ծվծվալով բնից դուրս հանեցին դեղին կտուցները։
Էդ ժամանակ, ինչպես եղավ, նրանցից մինը, գուցե ամենից անզգուշը կամ ամենից սովածը, շտապեց, ավելի դուրս ձգվեց բնից ու ընկավ ներքև։
Մայրը ճչաց ու ցած թռավ ճուտի ետևից։ Բայց հենց էդ վայրկյանին, որտեղից որ է, դուրս պրծավ մեր կատուն, վեր թռցրեց փոքրիկ ճուտը։
— Փի՛շտ, փի՛շտ, — վեր թռանք ամենքս, իսկ ծիծեռնակը սուր ծղրտալով ընկավ կատվի ետևից՝ նրա շուրջը թրթռալով կտցահարելով, բայց չեղավ։ Կատուն փախավ մտավ ամբարի տակը։ Եվ այս ամենն այնպես արագ կատարվեց, որ անկարելի էր մի բան անել։
Ծիծեռնակը դեռ ծղրտալով պտտում էր ամբարի շուրջը, իսկ մենք՝ երեխաներս, մի-մի փայտ առած պտտում էինք ամբարի տակը, մինչև կատուն դուրս եկավ ու փախավ դեպի մարագը, դունչը լիզելով։
Ծիծեռնակը դատարկ կատվին որ տեսավ, մի զիլ ծղրտաց ու թռավ, իջավ դիմացի ծառի ճյուղին։ Այնտեղ լուռ վեր եկան։ Մին էլ տեսանք՝ հանկարծ ցած ընկավ մի քարի կտորի նման։ Վազեցինք, տեսանք՝ մեռած, ընկած է ծառի տակին։
Մի գարնան իրիկուն էր, որ այս դեպքը պատահեց։ Շատ տարիներ են անցել, բայց ես չեմ մոռանում այն գարնան իրիկունը, երբ ես առաջին անգամ իմացա, որ ծիծեռնակի մայրն էլ մայր է, ու սիրտն էլ սիրտ է, ինչպես մերը։
Առաջադրանքներ
1.Կարդա’ պատմվածքը, դո՛ւրս գրիր և բառարանի օգնությամբ բացատրի՛ր ընդգծված բառերը։ օճորքում-Առաստաղ, առիք, ձեղուն: զվարթ– ուրախություն։ երդիկ-Տան կտուրի մեջ թողած բացվածք, որ ծառայում Է իբրև լուսամուտ և օդանցք: ամբար-Զանազան մթերքներ պահելու շենք կամ դրա մի մասը, շտեմարան: մարագ-հարդանոց։
2.Պատմվածքից դուրս գրիր բառեր, որոնց հականիշները կարող ես գրել, առանց բառարանի օգնության։ իրիկնաժամ-լուսաբաց զվարթ- տխուր դատարկ-լիքը երկար-կարճ
3.Բնութագրի՛ր մայր ծիծեռնակին։ Սիրտ ունեցող, հոգատար, քնքուշ, անհանգիստ
4.Պատմվածքից դո՛ւրս գրիր մայր ծիծեռնակին բնորոշող հատվածը։ Ծիծեռնակը սուր ծղրտալով ընկավ կատվի ետևից։
5.Ինչպե՞ս կվերնագրեիր պատմվածքը։ ՄԱՅՐ ԾԻԾԵՌՆԱԿԸ
6.Ի՞նչ գիտես ծիծառնակների մասին։ Համացանցից կամ այլ տեղեկատվական աղբյուրներից հետաքրքիր տեղեկություններ հայթայթիր ծիծեռնաոկների մասին։
Գոհար Եգանյան 