Category: Մայրենի

1.Անծանոթ բառերը բացատրի՛ր:
Մնացյալ-Մնացած:

2.Պատմվածքից դուրս գրի’ր բարդ, ածանցավոր բառեր։

Ավետիք Իսահակյան`»Արեւի մոտ» . պատրաստվի’ր քննարկման։

Առարադրանքներ`

1. Պատմվածքի համար նոր ավարտ հորինի’ր։

2. Բնութագրի’ր հերոսներին։

3.Պատմվածքից առանձնացրո՛ւ քեզ համար ամենից հուզիչ հատվածը և հիմնավորի՛ր։
Երբ արևը կամաց-կամաց թեքվում էր մոտավոր կանաչ սարերի հետևը, սկսեց փչել մի ցուրտ քամի, և երեխան դողում էր՝ խե՜ղճ ու անտուն:

4.Շարունակի’ր միտքը`«Եթե հանդիպեի տղային»:
Եթե հանդիպեի տղային ես կտանեյի նրան տուն և նա կապրեր իմ տանը։

5. Բացատրի՛ր ստեղծագործության վերնագիրը:
Տղան ուզումեր գնալ արևի մոտ որ լիներ տաքի մեջ որ սով չլիներ բայց արևը այն մարդիկեյն որոնք օգնեցին նրան։

Կարդա՛ և պատրաատվի՛ր քննարկման. Հանս Քրիստիան Անդերսեն՝ Լուցկիներով աղջիկը։

Առաջադրանքներ`

1.Պատմությունից առանձնացրո՛ւ քեզ համար ամենահուզիչ, ամենից տպավորիչ հատվածները և հիմնավորի՛ր։

Ցուրտ առավոտյան տան ելուստի ետևում գտան աղջկան. նրա այտերը շիկնած էին, իսկ շրթունքները՝ ժպտուն, բայց նա մահացած էր, սառել էր հին տարվա վերջին երեկոյան: Նոր տարվա արևը լուսավորեց լուցկիներով աղջկա մահացած մարմինը. նա գրեթե մի տուփ լուցկի էր վառել:

— Աղջիկն ուզում էր տաքանալ,- ասում էին մարդիկ: Ու ոչ ոք չգիտեր, թե ինչպիսի հրաշքներ է նա տեսել, ինչ գեղեցկության մեջ են նա ու տատիկը միասին դիմավորել Նոր Տարին…

2. Գրիր, թե ո՞րն էր պատմության ասելիքը։

Պատմության ասելիքը այներ որ քո մահացած ծանոթները միշտ քո մոտեն լինելու;

Դասարանկան աշխատանք;

3. Շարունակի’ր `Եթե հանդիպեի լուցկիներով աղջկան։

Եթե ես հանդիպեի լուցկիներով աղջկան ես նրան կտայի կոշիկ և մի բաճկոն։ Նաև ես նրան կտայի ուտելիք և մի փոքր փող։

Դանիել Պենակ. «Կարդալ բայը չի սիրում հրամայական» ։

Առաջադրանքներ.

1.Խորհուրդ տո’ւր այն մարդկանց, ովքեր ընթերցանությունը համարում են ժամանակի անիմաստ վատնում։
Ես խորուրդ կտայի որ նրանք սկսեն կարդալ այն գրքեը որոնց մասին կան ֆիլմեր։

2.Գրի’ր` ի°նչ սկզբունքով ես դո’ւ գիրք ընտրում։
Ես ընտրու էմ գիրքը այն սկզբունքով որ ես նայումեմ ինչ որ ֆիլմ որը ինձ շատ է դուր գալիս իսկ եթե այն ունի գիրք ապա ես կարդամ այն

1. Կարդա’, գրի’ր առակի ասելիքը։
   Առակի ասելիքն այն էր, որ ընկերներդ միշտ քեզ մոտ են ու միշտ խորհուրդ կտան։
2. Վերնագրի’ր առակը։
   Անազատ թռչնակ։

Մի առևտրականի մոտ անազատության մեջ մաշվում էր մի թռչնակ: Մի անգամ առևտրականը պատրաստվում էր մեկնել Հնդկաստան՝ նրա հայրենիք: Թռչնակը խնդրեց, որ իր մասին պատմի ազատ թռչուններին:

Առևտրականն ազնվորեն պատմեց իր գերու մասին ինչ-որ վայրի թռչունի: Նա սատկած ընկավ գետնին: Առևտրականը մտածեց, որ դա իր սիրելի թռչնակի ընկերուհին էր, ու շատ վշտացավ:

Առևտրականը վերադարձավ տուն, ու թռչնակը հարցրեց, թե ինչ նորություն է բերել:

— Ավաղ, ես պատմեցի քո մասին ընկերուհիներիցդ մեկին, ու նա հենց այդ պահին վշտից մահացավ:

Հազիվ էր նա այսքանը ասել, թռչնակը անշնչացած ընկավ վանդակի հատակին:

— Ընկերուհու մահվան մասին լուրը սպանեց նրան,- մտածեց վշտացած առևտրականը:

Նա թռչնակին դուրս հանեց վանդակից ու դրեց պատուհանագոգին: Թռչնակը հենց նույն պահին պատուհանից դուրս թռավ: Նա պատուհանի առաջ թառեց ծառի ճյուղին ու ասաց վաճառականին.

— Անխելք, դա խորհուրդ էր իմ ընկերների կողմից, թե ինչպես վարվեմ, որպեսզի ազատվեմ գերությունից։ Եվ դա ինձ փոխանցվեց քո միջոցով։

Ու թռչնակը թռավ, վերջապես, ազատ:

3.Գործնական աշխատանք. կատարի’ր 24-28-րդ առաջադրանքները։

Профессор в университете задал своим студентам такой вопрос.

— Всё, что существует, создано Богом?

Один студент смело ответил:

— Да, создано Богом.

— Бог создал всё? — спросил профессор.

— Да, сэр, — ответил студент.

Профессор спросил:

— Если Бог создал всё, значит, Бог создал зло, раз оно существует. И согласно тому принципу, что наши дела определяют нас самих, значит, Бог есть зло.

Студент притих, услышав такой ответ. Профессор был очень доволен собой. Он похвалился студентам, что он ещё раз доказал, что Бог — это миф.

Ещё один студент поднял руку и сказал:

— Могу я задать вам вопрос, профессор?

— Конечно, — ответил профессор.

Студент поднялся и спросил:

— Профессор, холод существует?

— Что за вопрос? Конечно, существует. Тебе никогда не было холодно?

Студенты засмеялись над вопросом молодого человека. Молодой человек ответил:

— На самом деле, сэр, холода не существует. В соответствии с законами физики, то, что мы считаем холодом, в действительности является отсутствием тепла. Человек или предмет можно изучить на предмет того, имеет ли он или передаёт энергию. Абсолютный ноль (–460 градусов по Фаренгейту) есть полное отсутствие тепла. Вся материя становится инертной и неспособной реагировать при этой температуре. Холода не существует. Мы создали это слово для описания того, что мы чувствуем при отсутствии тепла.

Студент продолжил:

— Профессор, темнота существует?

— Конечно, существует.

— Вы опять неправы, сэр. Темноты также не существует. Темнота в действительности есть отсутствие света. Мы можем изучить свет, но не темноту. Мы можем использовать призму Ньютона, чтобы разложить белый свет на множество цветов и изучить различные длины волн каждого цвета. Вы не можете измерить темноту. Простой луч света может ворваться в мир темноты и осветить его. Как вы можете узнать, насколько тёмным является какое-либо пространство? Вы измеряете, какое количество света представлено. Не так ли? Темнота — это понятие, которое человек использует, чтобы описать, что происходит при отсутствии света.

В конце концов, молодой человек спросил профессора:

— Сэр, зло существует?

На этот раз неуверенно, профессор ответил:

— Конечно, как я уже сказал. Мы видим его каждый день. Жестокость между людьми, множество преступлений и насилия по всему миру. Эти примеры являются ничем иным, как проявлением зла.

На это студент ответил:

— Зла не существует, сэр, или, по крайней мере, его не существует для него самого. Зло — это просто отсутствие Бога. Оно похоже на темноту и холод — слово, созданное человеком, чтобы описать отсутствие Бога. Бог не создавал зла. Зло — это не вера или любовь, которые существуют как свет и тепло. Зло — это результат отсутствия в сердце человека Божественной любви. Это вроде холода, который наступает, когда нет тепла, или вроде темноты, которая наступает, когда нет света.

Профессор сел.

Համալսարանի մի պրոֆեսոր հարցը տվեց իր ուսանողներին.

Արդյո՞ք այն ամենը, ինչ կա, ստեղծել է Աստված:

Մի ուսանող համարձակորեն պատասխանեց.

Այո, Աստվածն է ստեղծել:

Արդյո՞ք Աստված է ստեղծել ամեն ինչ: Հարցրեց պրոֆեսորը.

— Այո՛, պարոն,— պատասխանեց ուսանողը։

Պրոֆեսորը հարցրեց.

-Եթե Աստված ստեղծել է ամեն ինչ, ապա Աստված ստեղծել է չարը, քանի որ այն կա: Եվ ըստ այն սկզբունքի, որ մեր գործողությունները սահմանում են մեզ, ուրեմն Աստված չար է։

Ուսանողը լռեց, երբ լսեց այս պատասխանը. Պրոֆեսորը շատ գոհ էր իրենից։ Նա պարծենում էր ուսանողների առաջ, որ ևս մեկ անգամ ապացուցեց, որ Աստված առասպել է.

Մեկ այլ ուսանող բարձրացրեց ձեռքը և ասաց.

— Կարո՞ղ եմ ձեզ մի հարց տալ, պրոֆեսոր։

-Իհարկե, – պատասխանեց պրոֆեսորը:

Աշակերտը վեր կացավ և հարցրեց.

-Պրոֆեսոր, ցուրտ կա՞:

-Ի՞նչ հարց: Իհարկե կա։ Երբեք չե՞ք մրսել։

Երիտասարդի հարցին ուսանողները ծիծաղեցին։ Երիտասարդը պատասխանեց.

-Իրականում, պարոն, ցուրտ չկա։ Ֆիզիկայի օրենքների համաձայն, այն, ինչ մենք համարում ենք ցուրտ, իրականում ջերմության բացակայությունն է: Մարդը կամ առարկան կարելի է հետազոտել՝ տեսնելու, թե արդյոք դրանք էներգիա ունեն կամ փոխանցում են: Բացարձակ զրոն ջերմության իսպառ բացակայությունն է։ Ամբողջ նյութը դառնում է իներտ և չի կարողանում արձագանքել այս ջերմաստիճանում: Ցուրտը գոյություն չունի։ Մենք ստեղծել ենք այս բառը, որպեսզի նկարագրենք, թե ինչ ենք զգում ջերմության բացակայության դեպքում:

Աշակերտը շարունակեց.

-Պրոֆեսոր, մութ կա՞:

-Իհարկե, կա։

-Կրկին սխալվում եք, պարոն։ մութը նույնպես գոյություն չունի։ մութը իրականում լույսի բացակայությունն է։ Մենք կարող ենք ուսումնասիրել լույսը, բայց ոչ մութը: Մենք կարող ենք օգտագործել Նյուտոնի պրիզման՝ սպիտակ լույսը բաժանելու բազմաթիվ գույների և ուսումնասիրելու յուրաքանչյուր գույնի տարբեր ալիքների երկարությունները: Դուք չեք կարող չափել մութը: Լույսի պարզ ճառագայթը կարող է ներխուժել մութ աշխարհ և լուսավորել այն: Ինչպե՞ս կարող եք իմանալ, թե որքան մութ է տարածությունը: Դուք չափում եք, թե որքան լույս է ներկայացված: Այդպես չէ? մութը հասկացություն է, որը մարդը օգտագործում է նկարագրելու, թե ինչ է տեղի ունենում լույսի բացակայության դեպքում:

Վերջում երիտասարդը հարցրեց պրոֆեսորին.

-Պարոն, չարը գոյություն ունի՞։

Այս անգամ տատանվելով, պրոֆեսորը պատասխանեց.

-Իհարկե, ինչպես ասացի. Մենք նրան տեսնում ենք ամեն օր։ Մարդկանց միջև դաժանություն, բազմաթիվ հանցագործություններ և բռնություններ ամբողջ աշխարհում: Այս օրինակները ոչ այլ ինչ են, քան չարության դրսևորումներ։

Սրան աշակերտը պատասխանեց.

-Չարը գոյություն չունի, պարոն, կամ գոնե ինքն իր համար գոյություն չունի։ Չարը պարզապես Աստծո բացակայությունն է: Դա նման է մութին և ցրտի, մի բառ, որը ստեղծված է մարդու կողմից Աստծո բացակայությունը նկարագրելու համար: Աստված չարը չի ստեղծել. Չարը հավատքը կամ սերը չէ, որոնք գոյություն ունեն որպես լույս և ջերմություն: Չարը մարդու սրտում Աստվածային սիրո բացակայության արդյունքն է: Դա նման է ցրտին, որը գալիս է, երբ ջերմություն չկա, կամ այնպիսի մութ, որը գալիս է, երբ լույս չկա:

Պրոֆեսորը նստեց։

Հ. Թումանյանի «Ոսկի քաղաքը»  հեքիաթն ամբողջությամբ կարդա’։

1.Առանձնացրո’ւ հեքիաթի հերոսներին եւ բնութագրի’ր։
Թագավորը, Քանաքարա, Դիվանա, Գոհար թագուհի։

2.Մեկնաբանի’ր հետեւյալ նախադասությունը<< …կյանքը ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ ձգտում ու ճանապարհ>>։
Կյանքը մենզ տալիս է ճանապարհ որ ով մենք գնում էնք մեր ապագան։
3.Ո°րն է երջանկության բանաձեւը ըստ հեքիաթի։ Ի°նչ է երջանկությունը քե’զ համար։
Երջանկության բանաձևը ըստ հեքայանտի որ պետք է սիրել։
Երջանկությունը ինձ համար դա մարդկանց օքնելեն է

1. Տրված թվերը գրի՛ր այբուբենի տառերի թվային արժեքներով՝ 624, 331, 1989, 6500:
624-ՈԻԴ, 331-ՅԼԱ, 1989-ՌՋՁԹ, 6500-ՑՇ 

2. Այբուբենի թվային արժեքներով մի քանի նախադասությամբ նամակ գրի’ր ընկերներիցդ մեկին եւ ուղարկի’ր նրա էլ. հասցեին։
2 1 5000 5 3000-Բարև
Էվելինա Սաֆարյան

այբուբենի տառերի թվային արժեքները

Կարդա՛ լեգենդները և գրի՛ր, թե ո՞րն էր դրանց ասելիքը։
Լեգենդ դրախտի մասին-Ինչ որ վերցնումես պետքա հետ տաս։
Արևն ու լուսինը-

Համացանցում որոնի’ր և կարդա ՝ ի՞նչ է լեգենդը։ Կարդացածդ համառոտ տեղադրի’ր բլոգումդ։

Լեգենդը ավանդազրույց է, որի հիմքում ընկած է հրաշքը։ Հրաշապատումն ընդգրկում է դեպքերը և հերոսներին։ Լեգենդը շատ նման է առասպելին, սակայն նրանք տարբեր են իրարից։ Առասպելի հիմքում ընկած է պատմական որևէ փաստ, ինչը հենց սկզբից ստանում է չափազանցված գերբնական տեսք։ Ժամանակի ընթացքում այդ իրական հիմքը աստիճանաբար մթագնում է։

38.   Անջատ գրվող բարդ  բառերի  (հարագրությունների) իմաստները մեկական բառերով արտահայտի՛ր:

Պար գալ. զրույց անել. խաղ անել. թույլ տալ:
Պարել, զրուցել, խաղալ, թույլադրել։

41. Շարունակի՛ր (հետո ի՞նչ եղավ):

Արթնացա,  երբ արևն արդեն  ծագել ու շողերը ներս էր գցել պատուհանիցս: Արագ հագնվեցի ու վազեցի ղեպի խոհանոց: Շտապում էի: Խոհանոցից  դուրս եկավ մի տղամա՞րդ. Թե՞  կին՝ չհասկացա: Տարօրինակն էր: Նա էլ զարմացած ինձ էր նայում: Մի վատ բան գուշակեցի: Նետվեցի միջանցք ու աչքս գցեցի մեծ հայելուն: Ես ճիշտ այնպիսին էի,  ինչպիսին խոհանոցից դուրս եկածը, շատ տարօրինակն էի: Մի քիչ շփոթված ու մի քիչ տխուր մտա սենյակ: Այնտեդ հավաքված էին իրարից չտարբերվող տարօրինակ ու շփոթահար մարդիկ՝ հինգ հոգի: Հավանաբար մերոնք էին: Միանգամից գլխի չընկա էլ, թե ո՛վ ով էր: Հետո մենք նայեցինք լուրերը և այնտեղ ասում էին որ այս օրը բոլոր քաղաքի մարդիկ դարցել էին իրար արտաքինով չափազանց նման էակներ։ Լուրենից հետո ես նաեցի բակ և տեսա որ այնտեղ կայն լիքը մարդիկ բոլորնել նման էին իրար։ Մենք չգիտեինք ինչ անեինք բայց հետո հավաքվեցինք և որոշեցինք, որ մենք կմնանք տանը մինջև արավոտ։ Բայց մեր մոտ չկար հաց և ես դուրս եկա դուրս, որ հաց գնեմ։ Բոլորը շատ նման էին իրար և ես միշ շփոտվում էի։ Ես գնեցի հացը և ետ եկա տուն մեք կերանք հաց և գնացինք մեր գործերով այդպես անցավ մեր օրը երբ մենք դարցել էինք բոլորին նման էակներ։

Հետո պարզվեց. որ այդ օրը մեր քաղաքում բոլոր մարդիկ դարձել էին արտաքինով չափազանց նման էակներ:

43. Նախադասություներն ընդարձակի՛ր:

Ես պտտվում է սեղանի շուրջ:

Մենք հասկանում ենք որ ինչվոր բան կոտրվելեր:

Ես բարևեցի իմ ընկերներին որնք աչդեն հեռանում են:

-Դու՞ Մոռացել ես քո մատիտը:

Ես գտա իմ տետրը: