Գոհար Եգանյան

Ա) Դուք էք լոյս աշխարհի։        (Մատթէոս Ե, 14)

Բ) Ոչ  յագեսցի ակն տեսանելով, եւ ոչ լցցի ունկն լսելով։-Չհագենա աչքը տեսանելով, և չլցվի ունկն լսելով: , Չի հագենա աչքը տեսնելով, և չի լցվի ունկն լսելով: , Չի հագանելու աչքը տեսնելով, և չի լցվելու ունկն լսելով:    (Ժողովող Ա, 8)

ոչ յագեսցի           – չհագենա, չի հագենա, չպիտի հագենա, չի հագենալու

ակն                       – աչք(ը)

ոչ լցցի                   – չլցվի, չի լցվի, չպիտի լցվի, չի լցվելու

Գ) Գովեսցէ զքեզ ընկերն եւ մի՛ քո բերան, օտարն, եւ մ՛ի քո շրթունք։-Գովի քեզ ընկերն ոչ թե քո բերնա, օտարն, և ոչ քո շրթունկ: , Թող գովի քեզ ընկեր ոչ թե քո բերնա, օտարն, և ոչ քո շրթունք: , Կգովի քեզ ընկերն ոչ թե քո բերան, օտարն, և ոչ քո շրթունք: (Առակք ԻԷ, 2)

գովեսցէ        – գովի, թող գովի, կգովի, պիտի գովի, գովելու է

զքեզ                – քեզ

եւ մի՛              – և ոչ, ոչ թե

Դ) Որ հատուցանէ չար փոխանակ բարւոյ, չար ի տանէ նորա մի պակասեսցէ։– Ով որտալիս է չար բարու փոխարեն, չար նրա տանիցչպակասի։ , Ովհատուցում է չար բարու փոխարեն, չար նրա տանիցչի պակասի։ , Ովհատուցում է չար բարու փոխարեն, չար նրա տանիցչի պակասելու։

(Աոակք  ԺԷ, 13)   

որ                                 – ով, ով որ

հատուցանէ              – հատուցում է, տալիս է

փոխանակ բարւոյ    – բարու փոխարեն

ի տանէ նորա            – նրա տանից

մի պակասեսցէ         – չպակասի, չի պակասի, չպիտի պակասի. չի պակասելու

Ե) Որ տայ պատասխանի բան մինչեւ լուեալ իցէ ինչ` անզգամութիւն է նմա եւ նախատինք։-Ով որ տալիս է պատասխան բան մինչեւ լսած լինի մի բան` անմտություն է նրան եւ նախատինք: , Ով տալիս է պատասխան բան մինչեւ լսած կլինի մի բան` անխոհեմություն է նրան եւ նախատինք: , Ով տալիս է պատասխան բան մինչեւ լսած պիտի լինի մի բան` անխոհեմություն է նրան եւ նախատինք: (Առակք  ԺԸ,   13)

տայ                          – տալիս է

պատասխանի       – պատասխան

լուեալ                     – լսած

իցէ                           – լինի, կլինի, պիտի լինի

ինչ                           – ինչ-որ բան, մի բան

անզգամութիւն      – անմտություն, անխոհեմություն

նմա                          – նրան

1206,1207,1208,1209,1212,1213,1214,1215։

83.Ընդգծված բառերն ի՞նչ հարցի են պատասխանում և ի՞նչ են ցույց տալիս: Ի՞նչ անունկտաս այդ բառերին:

Ծանր-Ածական առարկա

կանաչ-Ածական  արտ

բարձր-Ածական  տանիք

գունավոր-Ածական  նկար

բարակ-Ածական  ժապավեն

նեղ-Ածական  ճանապարհ

պղտոր-Գոյական գետ:

84.Բառերը բաժանի՛ր երկու խմբի՝ գոյականների և ածականների:

Ածական-Հայտնի, մեծ, կանաչ, բարի, տգեղ, անտուն, գունավոր, խակ, հետաքրքիր, փշոտ, հզոր, բարձր, մարտակառք, մարտական, եռանիվ, պատմական, խիզախ, բարի, շքեղ, գարնանային, արևոտ, երկար:

Գոյական-Կաղնի, աղջիկ, գետ, բուք, ճշմարտություն, բարկացկոտ, Գայանե, տուն, կատու, կաղամբ, հեռուստացույց, Հայաստան, վարդ, Վարդուհի, լիճ, ալիք, մարտ, կառապան, հմուտ, հեծանիվ, ալ, պատմություն, թռչուն, թռիչք, բարեկամական, գարուն, արև:

85.Ավելորդ բառերը գտի՛ր  և նախադասությունները ուղղի՛ր:
 Այդ հավաքին իր-նրա մասնակցությունը բերեց նրանց առաջնորդը:
Սպիտակ գույնի զգեստը քեզ շատ է սազում:
Ոսկեծամ մազերով մի աղջիկ գալիս է աղբյուրը ջրի:
Մոտենում է աղջկա մոտ և տեսնում, որ մի վիշապ, գլուխը նրա ծնկներին քնել է:
Ու-Եվ հանկարծ սիրահարվել էր այդ աղջկա վրա:
Այլևս առավոտներն էլ չէին երգում:
Գառնուկները հոտոտում էին հողի բույրը:

86.Այնպիսի պատմությու՛ն գրիր, որ գրածիցդ հետևալ հետևությունն արվի:
  Իր աչքի գերանը չի տեսնում, ուրիշի աչքի շյուղն է տեսնում:

1197, 1198, 1199, 1200։

1.Կարդա՛, պատրաստվի՛ր Դոնալդ Բիսեթի  «Գոճին, որ սովորել էր թռչել» գործի քննարկմանը։

2.Պամվածքից դուրս գրի՛ր՝

ա․Պատմողական և հարցական նախադասություններ
Գոճին վաղուց էր երազում թռչել սովորել։
Երեւի ուզում ես թռչել սովորե՞լ:
Նա մի քանի անգամ գլուխկոնծի տվեց օդում եւ շրմփաց ծովի մեջ։
Չէ՞ որ դու, այնուամենայնիվ, կարողացար Թ Ռ Չ Ե Լ։

բ․ Հնգական  գոյական, ածական, բայ։
Գոյական-գոճին, թռչուն, աղբյուր, կատուն, մուկը:
Ածական-դանդաղ, թռչող, Կախարդական, խորը, կլորակ:
Բայ-թռչել, բարձրացավ, թափահարեց, այրվեցին, ընկան:

1.Պատմվածքից դուրս գրի՛ր փոխաբերություններ:
Այնտեղ ծաղիկներ կային, չքնաղ ու բյուրազան ծաղիկներ՝ թիթեռների պես փռված ու թրթռուն:
Այնտեղ աղբյուրներ կային, պայծառ ու կարկաչուն աղբյուրներ՝ մանուկների պես, որ թռչկոտում էին քարից քար՝ ծաղիկները համբուրելով:
Բայց, բոլոր մարդկանցից ծածուկ, իր մատներով շոշափում էր ու զննում մարդկանց սրտերը և տեսնում էր, որ քարից էին այդ սրտերը՝ քար ու ապառաժից:

2.Պատկերոցրո՛ւ՝ հանդիպել ես տղային: Մարդկանց անտարբերության վերաբերյալ ի՞նչ խորհուրդ կտաս նրան:
Ես նրան խորուրդ կտայ որ նա մարդկանց բարիություն անի և նրրանց սրտերը կհալվեն:

3.Ինչպե՞ս ես հասկանում հետևյալ միտքը. «…և այդ օրվանից սերը վշտի հետ անբաժան բույն դրեց մարդկանց սրտերի մեջ …»:
Ես հասկանումեմ այտ միտքը որ հենց որ մարդկանց սրտերը փափկեցին այտ աշխարհում եկավ խաղաղություն:

 4.«Քարսիրտ» աշխարհի մարդկանց սրտերը  «փափկեցնելու» համար դու ի՞նչ քայլեր ես ձեռնարկում:
Ես բոլոր մարդկանց բարիություն կանեի:

5. Երբևէ հանդիպե՞լ ես մարդկանց,  ովքեր անտարբեր են իրենց շրջապատում կատարվող երևույթների նկատմամբ:
Ոչ:

6.Պատմվածքից դուրս գրի՛ր կազմությամբ բարդ և ածանցավոր բառեր:

67.Նախադասություններում տեղադրի՛ր տրված հոմանիշ բառերից մեկը:

Ա. Փչեց մեղմ /քամի, փոթորիկ/, և ծառերն օրորվեցին:

Բոժոժավոր օձերը պոչի /կատարին, ծայրին/ ունեն զնգացող բոժոժներ:

Քնած առյուծի վրայով մի մուկ  /սլացավ, վազեց/:

Տիգրան Պետրոսյանի /հակառակորդ, թշնամի/ տաղանդավոր շախմատիստ էր:

68.Նախադասություններն առանձնացրու վերջակետով:

Մրջյունը մի ժամանակ մարդ էր և զբաղվում էր հացահատիկ մշակելով: Նա չբավարարվեց իր աշխատանքի պտուղներով և գողություն արեց: Աստված նրան միջատ դարձրեց, բայց նա իր բնույթը չփոխեց:

69.Դասավորի՛ր նախադասություններն ըստ մտքի հաջորդականության:

Ծանոթ շնիկն ասում է, որ ինքը ման է գալիս հետևի երկու թաթիկների վրա: Նա լացակումած հարցնում է, թե ինչպես է հասել այդպիսի բախտի, երբ ինքն ամեն օր սոված է: Մի անգամ բակի շնիկներից մեկն իր ծանոթ շնիկին տեսնում է պատուհանի փափուկ բարձին նստած:

Մի անգամ բակի շնիկներից մեկն իր ծանոթ շնիկին տեսնում է պատուհանի փափուկ բարձին նստած: Նա լացակումած հարցնում է, թե ինչպես է հասել այդպիսի բախտի, երբ ինքն ամեն օր սոված է: Ծանոթ շնիկն ասում է, որ ինքը ման է գալիս հետևի երկու թաթիկների վրա: