Վերածննդից մինչև 19-րդ դարը արևմտյան դասական արվեստում գեղեցկության կարևոր չափանիշ եր իդեալականացված մարդու մարմինը։ Քանդակներում փորձում եին ներկայացնել անթերի համաչափ և կատարյալ մարդկային կերպար։ Հատկապես տարածված եին սպիտակ մարմարե արձանները որոնք պատկերում եին մարդու մարմինը առանց իրական մաշկի գույների։ Այդպիսի արձանները հաճախ բարձր պատվանդանների վրա եին դրվում և ներկայացվում որպես իդեալական։ Միաժամանակ գոյություն ուներ նաև ավելի իրատեսական գեղեցկության ընկալում։ Որոշ արվեստագետներ փորձում եին քանդակները հնարավորինս նմանեցնել իրական մարդուն օգտագործելով մաշկի գույներ, հագուստ, մազեր, կտորներ և նույնիսկ փափուկ նյութեր։ Իրատեսական դիմանկարները հատկապես տարածում ստացան Վերածննդի շրջանում երբ կարևոր դարձավ կոնկրետ մարդու արտաքինի նմանությունը։ Այսպիսով կարելի է ասել որ այդ ժամանակաշրջաններում գեղեցկությունը հաճախ կապվում եր կատարյալ մարմնի բայց զուգահեռաբար զարգանում եր նաև իրական մարդուն նման գեղեցկության ընկալումը։
Հետազոտական աշխատանք
Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիր
Ավագ դպրոց – Վարժարան
Հետազոտական աշխատանք
Թեման –
Սովորող – Գոհար Եգանյան
Դասարան – 10
Ղեկավար –
Գրախոս –
Իմ ավագ դպրոցը
Ավագ դպրոցի մուտքի ճամբարի ժամանակ մեզ սովորեցրել լիքը նոր և հետաքրքիր բաներ որոնք ես չգիտեյ։ Գեղարվեստի ժամերին մենք կավագործություբով եիբք զբաղվում ես սարքեցին բաժակ որը հետո ներկել են սնկի գույներով։ Հետազոտական աշխատանքների ժամին եդ իմացա ոնց են գրում հետազոտական աշխատանք և ընտրեցի թեմա կապված հոգեբանության մասին։ Եվ նաև մենք ունեինք բլօգավարության դասեր որտեղ մեզ օգնեցին բացել ներ բլօգերը և ստեղծել բաժիններ նաև սիրունացնել մեր բլօգը և դարձնել այն կոկիկ և սիրուն։ Նաև բլօգավարության դասերին մեզ բացեցին մեյլ որի օգնությամբ մենք կարողեբք կապ ունենալ մեր դասատուների հետ։
Գոհար Եգանյան 