Գոհար Եգանյան

            Здравствуйте, меня зовут Гоар. У меня нет сестер или братьев, я живу с мамой, папой, дедушкой, бабушкой и дядей. Мою маму зовут Варсеник, а папу зовут Вардан, дедушку Самвел, а бабушку Гоар, дядю Александр.

            Мы всей семьей любим проводить свободное время вместе: готовить вкусную еду, смотреть интересные телепроекты или фильмы, играем в различные интересные игры. Когда мы все вместе, мы ничего не боимся.

            Однажды, когда я была маленькой, я одела мамину одежду, накрасилась маминой косметикой и сфотографировалась, а фотографию добавила в соц. сети. Когда моя семья увидела фотографию-это расмешило их.

1.Ի՞նչ փորձանքի մեջ էր ընկել մեղուն:

Մեղուն ընկելեր ջրի մեջ:

2.Ի՞նչն օգնության հասավ մեղվին: Ինչպե՞ս նրան օգնեց:

Մեղվին օգնեց աղավնին՝ տերև գցելով ջրի վրա:

3.Ինչպե՞ս մեղուն իր երախտագիտությունը (շնորհակալությունը) հայտնեց աղավնուն:

Փրկելով նրան չար որսորդի կրակոցից:

4.Քո կարծիքով ինչի՞ մասին էր հեքիաթը:

Իմ կարծիքով հեքիաթը բարության մասին էր: Պետք է բարի լիներլ և օգնել բոլորին, ով ունի դրա կարիքը:

Լինում է, չի լինում՝ մի մեղու։ Նրա անունը Նիկա էր, բայց ոչ ոք նրան անունով չէր դիմում։ Բոլորը նրան <ծույլիկ> էին կանչում, քանի որ նա շատ ծույլ ու ալարկոտ էր։ Նիկան շատ երազկոտ մեղվիկ էր։ Բոլոր մեղուները օրնիբուն աշխատում էին, իսկ Նիկան ամբողջ օրը գետի ափին, ծաղկի վրա պառկած նայում էր երկնքին և երազում գեղեցիկ կյանքի մասին։ Մայրիկը շատ էր բարկանում նրա վրա, խրատում էր, ասում էր, որ չի կարելի այդքան անբան ու ծույլ լինել, դա սազական չէ իրենց աշխատասեր ցեղին, իսկ Նիկան երգում էր ու մայրիկին չէր լսում։

Continue reading “ԾՈՒՅԼ ՄԵՂՈՒՆ” →

 Հավը Մեղվի վրա ծիծաղելով ասաց մեկ անգամ.

   — Ինչ անշնորհք ՝ ճանճ ես դու, ամբողջ օրը ծաղկից ծաղիկ ես թռչկոտում և ոչ մի բանի պետք չես գալիս:

   — Իսկ դու, հավիկ — մարիկ, ինչ ես շինում,- հարցրեց մեղուն:

   — Մի՞թե չգիտես, թե ինչ եմ շինում, ես քեզ նման պարապ — սարապ չեմ տզտզում: Ես օրը մեկ ձու եմ ածում, մեկ ձու, գիտե՞ս մեկ ձուն քանի՜ս է:

Continue reading “«Մեղուն և հավը» Ղազարոս Աղայան” →